Quokka

Setonix brachyurus

Grootte en gewicht

Lengte

Mannetjes: ongeveer 40–54 cm (lichaamslengte, exclusief staart)
Vrouwtjes: ongeveer 40–50 cm
Staartlengte: 25–30 cm voor beide geslachten

Gewicht

Mannetjes: 2.7–4.2 kg
Vrouwtjes: 2.5–3.5 kg

Mannetjes zijn gemiddeld iets groter en zwaarder dan vrouwtjes.

Voeding van de quokka

Wat eten quokka’s?

Quokka’s zijn herbivoren en eten voornamelijk:

Grassen
Bladeren
Stengels
Schors
Sommige soorten struiken en grasachtige planten
Soms fruit of zaden (als beschikbaar)

Ze zijn nachtactief, waardoor ze ’s nachts rondtrekken om voedsel te vinden.

Hoeveel eten ze per dag?

Er is geen exact dagelijks aantal gram bekend, maar:

Quokka’s eten kleine hoeveelheden verspreid over de dag en nacht.
In gevangenschap eten ze gemiddeld ongeveer 200–300 gram plantaardig materiaal per dag, afhankelijk van lichaamsgrootte en beschikbaar voedsel.

Levensduur

In de natuur

Gemiddeld: 8–10 jaar
Hoofdfactoren die hun leven verkorten:
- roofdieren (vossen, katten)
- voedseltekort
- ziektes

In gevangenschap

Tot 15 jaar, omdat ze:
- bescherming krijgen tegen roofdieren
- goed verzorgd worden
- stabiele voeding en gezondheidszorg hebben

Waar leven quokka’s?

Land

Australië, specifiek in het zuidwesten.

Gebieden

Quokka’s zijn vooral te vinden op:

Rottnest Island (veruit de grootste populatie)
Bald Island
Kleine verspreide gebieden op het vasteland van West-Australië

Leefgebieden

Ze leven meestal in:

dicht struikgewas
eucalyptusbossen
graslanden
moerasgebieden
duingebieden op eilanden

Ze geven de voorkeur aan gebieden met dichte vegetatie voor schuilplaatsen.

Kenmerken van de quokka

Grootte: klein buideldier, ter grootte van een kat
Vacht: bruin tot grijsbruin, wat ruig van structuur
Staart: relatief kort vergeleken met kangoeroes
Kop: rond gezicht, donkere ogen, zwarte neus
Bekend om: “lachende” uitstraling door de vorm van hun mond
Lopen: springen zoals kangoeroes, maar minder hoog
Buidel: vrouwtjes hebben een buidel waarin het jong (een joey) ongeveer 6 maanden verblijft

Interessante feiten over quokka’s

Ze worden vaak het “vrolijkste dier ter wereld” genoemd vanwege hun schijnbare glimlach.
Quokka’s zijn niet bang voor mensen, vooral op Rottnest Island waar ze gewend zijn geraakt aan toeristen.
Ondanks hun vriendelijke uiterlijk mogen ze niet worden aangeraakt of gevoerd—dit kan gevaarlijk zijn voor henzelf.
Ze kunnen lange perioden zonder water overleven.
Quokka’s zijn nachtactief, waardoor ze overdag vaak rusten.
Ze gebruiken ondergrondse tunnels in struiken om zich te verplaatsen en roofdieren te vermijden.
Vrouwtjes kunnen tot twee joeys per jaar krijgen.

Extra informatie over Quokka's

Wat is een Quokka eigenlijk?

Maak kennis met de Quokka (Setonix brachyurus), een dier dat wereldwijd harten heeft gestolen. Hoewel hij eruitziet als een knuffelbaar wezentje, is de Quokka in feite een klein buideldier. Hij behoort tot de familie van de Macropodidae, wat letterlijk ‘grootvoetigen’ betekent. Dit maakt hem een direct familielid van de kangoeroe en de wallaby, al is hij een stuk compacter gebouwd.

Het gezicht van social media

De Quokka staat tegenwoordig vooral bekend als het ‘meest gelukkige dier ter wereld’. Dankzij de unieke stand van zijn bek lijkt het alsof het beestje altijd breed lacht. Deze vriendelijke glimlach heeft geleid tot een enorme populariteit op internet en social media, waar de ‘Quokka-selfie’ een ware trend is geworden onder toeristen.

Waar kun je ze vinden?

Je zult een flinke reis moeten maken om ze in het echt te zien, want de Quokka komt uitsluitend voor in het zuidwesten van Australië. Ze leven daar in een zeer beperkt gebied:

Rottnest Island: De bekendste plek waar ze in grote getale voorkomen en zeer tam zijn.
Bald Island: Een kleiner eiland waar ook een gezonde populatie leeft.
Het vasteland: In kleine, verspreide groepen in de buurt van de stad Perth en het landelijke zuidwesten.

Leefgebieden

Quokka’s bewonen vooral dichte struikgebieden, eucalyptusbossen, graslanden, en op eilanden leven ze ook in duin- en kustvegetatie. Ze zoeken plekken waar ze goed kunnen schuilen voor roofdieren en genoeg plantmateriaal kunnen vinden om te eten.