🇳🇱Jouw favoriete Nederlandse Dieren website!🇳🇱
Krokodillen verschillen sterk per soort en geslacht:
Grootste krokodil:
Kleinste krokodil:
Krokodillen zijn vleeseters (carnivoren):
Kleine krokodillen eten vooral:
Ze liggen vaak bijna helemaal onder water met alleen hun ogen zichtbaar.
Wanneer we denken aan de ultieme overlevers van onze planeet, staat de krokodil ongetwijfeld bovenaan de lijst. Deze indrukwekkende wezens behoren tot de grootste reptielen die vandaag de dag op aarde leven. Ze stralen een oerkracht uit die ons herinnert aan een wereld van miljoenen jaren geleden. Maar wat zijn krokodillen nu eigenlijk precies, en wat maakt hen zo bijzonder?
Krokodillen staan niet op zichzelf; ze maken deel uit van een bredere biologische orde genaamd de Crocodilia. Binnen deze groep vinden we niet alleen de ‘echte’ krokodillen, maar ook hun nauwe verwanten:
Alligators en Kaaimannen: Vaak te herkennen aan hun bredere, U-vormige snuit.
Gavialen: Uniek door hun extreem lange, dunne snuit die perfect is voor het vangen van vis.
Deze reptielen hebben zich aangepast aan de meest uiteenlopende omgevingen en zijn te vinden op bijna elk continent, met uitzondering van Europa en Antarctica. Je komt ze tegen in de tropische wateren van Afrika, Azië, Australië en zowel Noord- als Zuid-Amerika.
Hun leefgebieden zijn strategisch gekozen: ze domineren de zoet- en brakwateren van moerassen, rivieren en meren. Sommige soorten, zoals de zoutwaterkrokodil, deinzen er zelfs niet voor terug om de open oceaan op te zoeken.
Wat krokodillen werkelijk uniek maakt, is hun geschiedenis. Ze worden vaak “levende fossielen” genoemd, en met een goede reden. Terwijl de dinosauriërs ruim 65 miljoen jaar geleden uitstierven, overleefden de voorouders van de krokodil de tand des tijds. Ze bewandelen (en bezwemmen) de aarde al meer dan 200 miljoen jaar. Hun lichaamsbouw is in al die tijd nauwelijks veranderd, simpelweg omdat hun ontwerp zo efficiënt is dat evolutie weinig te verbeteren had.
Krokodillen staan bekend als een van de gevaarlijkste roofdieren ter wereld. Dit imago hebben ze te danken aan hun ongelooflijke kracht, geduld en camouflage. Maar hun leven in het wild bestaat uit veel meer dan alleen de jacht:
Apexpredatoren: Als toproofdieren houden ze het ecosysteem in balans. Ze eten bijna alles, van vis en vogels tot grote zoogdieren zoals zebra’s of gnoes.
Thermregulatie: Omdat ze koudbloedig zijn, zie je ze vaak met hun bek open op de oever zonnen om op te warmen, of juist het water opzoeken om af te koelen.
Verrassend sociaal: Hoewel ze solitair lijken, communiceren ze met elkaar via trillingen in het water, sissende geluiden en zelfs gebrul tijdens de paartijd.
Zorgzame ouders: In tegenstelling tot veel andere reptielen, vertonen krokodillen opmerkelijk moederlijk gedrag. Moeders bewaken hun nesten fel en dragen hun pasgeboren jongen voorzichtig in hun bek naar het veilige water.
Deze prehistorische roofdieren zijn ware overlevingskunstenaars; hun jachttechniek is al miljoenen jaren vrijwel ongewijzigd gebleven. Waarom zou de evolutie immers iets veranderen dat al perfect werkt? Of het nu gaat om een nietsvermoedend landdier dat aan de waterkant komt drinken, of een vis die voorbijzwemt: de krokodil slaat genadeloos toe.
Hun succes is te danken aan een combinatie van geduld, camouflage, brute kracht en verrassend strategisch inzicht. Hieronder worden de belangrijkste onderdelen van hun jachtstrategie uitgelicht.
De eerste en misschien wel belangrijkste stap in de jacht is de camouflage. Een krokodil ligt vaak urenlang doodstil in het water te wachten. Omdat hun ogen, neusgaten en oren zich boven op hun platte kop bevinden, kunnen ze bijna volledig onder water blijven terwijl ze hun omgeving perfect in de gaten houden.
Hun ruwe, geschubde huid en donkere kleur zorgen ervoor dat ze nauwelijks opvallen. Voor een dorstig landdier lijkt een drijvende krokodil sprekend op een onschuldige, oude boomstam. Pas als het al te laat is, merkt de prooi dat de ‘boomstam’ leeft.
Krokodillen zijn meesters in het ongemerkt naderbijkomen. Ze zwemmen heel langzaam en vrijwel zonder rimpelingen in het water te veroorzaken naar hun prooi toe. Ze wachten geduldig tot het slachtoffer zich binnen een straal van slechts enkele meters bevindt.
Dan volgt de explosie. Met behulp van hun enorm krachtige staart kunnen krokodillen zichzelf met een reusachtige snelheid vooruitstuwen. Ze kunnen zichzelf zelfs recht omhoog uit het water lanceren om vogels of laaghangende prooien uit de bomen te grissen. De prooi heeft door deze enorme snelheid geen schijn van kans om te reageren.
Zodra de krokodil de prooi bereikt, treedt een dodelijke opeenvolging van acties in werking:
De Grijp: De krokodil klempt zijn prooi vast met zijn legendarische, krachtige bek. De kaken van een krokodil behoren tot de sterkste in het dierenrijk; eenmaal vast, is ontsnappen onmogelijk.
De Verdrinking: Omdat krokodillen hun voedsel niet kunnen kauwen, slepen ze grotere landdieren direct mee het diepe water in om ze te verdrinken.
De Death Roll (Dodenrol): Dit is de meest spectaculaire en angstaanjagende techniek van de krokodil. Om de prooi in behapbare stukken te verdelen, begint de krokodil hard om zijn eigen as te tollen in het water. Deze ‘Death Roll’ genereert zo’n enorme torsiekracht dat het karkas van de prooi in stukken wordt gescheurd, zodat de krokodil het gemakkelijk kan doorslikken.
Hoewel krokodillen over het algemeen solitaire jagers zijn — ze leven en jagen dus het liefst alleen — kennen ze een uitzondering op deze regel. Wanneer er een overvloed aan voedsel is, kunnen deze grote reptielen verrassend goed samenwerken.
De Grote Migratie: Tijdens de jaarlijkse oversteek van miljoenen gnoes en zebra’s in Afrika, verzamelen tientallen krokodillen zich op de strategische oversteekplaatsen. Ze jagen dan zij aan zij zonder elkaar aan te vallen.
Visblokkades: Bij een overschot aan vis vormen krokodillen soms een levende barrière in de rivier. Ze blokkeren samen de stroom, waardoor de vissen rechtstreeks in hun openstaande bekken zwemmen.
Karkassen delen: Omdat het openscheuren van een dikke huid (zoals die van een nijlpaard of buffel) veel kracht kost, helpen krokodillen elkaar soms. De ene krokodil houdt het karkas stevig vast, terwijl de andere de Death Roll uitvoert om er een stuk vlees af te scheuren. Hierna wisselen ze elkaar af.
Krokodillen zijn fascinerende roofdieren die al miljoenen jaren bovenaan de voedselketen staan. Het zijn rasechte carnivoren (vleeseters) en opportunistische jagers: ze eten bijna alles wat ze te pakken kunnen krijgen.
Hieronder vind je een overzicht van wat krokodillen in het wild en in gevangenschap eten, hoeveel ze nodig hebben, en wat absoluut niet op hun menu mag staan.
Het zal je misschien verbazen, maar krokodillen eten naar verhouding tot hun grootte heel erg weinig per dag. Omdat ze koudbloedig zijn, hebben ze een zeer trage stofwisseling. Ze verbruiken nauwelijks energie om hun lichaam warm te houden.
Gemiddeld verbruik: Een grote krokodil eet gemiddeld slechts 50 tot 700 gram voedsel per dag, afhankelijk van zijn grootte en de omgevingstemperatuur.
In één maaltijd: Ze kunnen wel in één keer een enorme hoeveelheid eten (tot wel 20% van hun eigen lichaamsgewicht). Daarna hoeven ze soms weken of zelfs maandenlang niet meer te eten.
Wat een krokodil eet, hangt sterk af van zijn leeftijd en grootte. Jonge krokodillen eten insecten, kikkers, krabben en kleine visjes. Volwassen krokodillen jagen op veel grotere prooien.
Hier is een overzicht van hun dieet per continent:
De Afrikaanse rivieren en waterwegen bieden een overvloed aan grote zoogdieren.
Grote zoogdieren: Gnoes, zebra’s, gazellen, wrattenzwijnen en soms jonge nijlpaarden of buffels die het water oversteken.
Waterdieren: Meervallen, tilapia’s en andere grote vissen.
Vogels & Reptielen: Reigers, pelikanen en andere watervogels.
In Azië leven krokodillen in diverse wateren, van moerassen tot zoutwaterdelta’s.
Zoogdieren: Herten (zoals het Axishert), apen, wilde zwijnen en vee (zoals geiten en koeien).
Waterdieren: Grote vissen, schildpadden en modderkrabben.
Vogels: Verschillende soorten watervogels en waadvogels.
Australië is de thuisbasis van de gigantische zeekrokodil (Saltie).
Zoogdieren: Wallaby’s, kangoeroes, wilde varkens, dingo’s en soms vee zoals runderen en paarden.
Waterdieren: Haaien, roggen, grote vissen (zoals de Barramundi), modderkrabben en zeeschildpadden.
Vogels: Ekstereenden en andere vogels die dicht bij het wateroppervlak komen.
In de Amerika’s delen krokodillen hun leefgebied vaak met alligators en kaaimannen.
Zoogdieren: Pekari’s (wilde zwijnen), wasberen, opossums, tapirs en capibara’s (in Zuid-Amerika).
Waterdieren: Meervallen, kathaaien, schildpadden, krabben en kikkers.
Vogels & Reptielen: Watervogels en soms kleinere kaaimannen of slangen.
In dierentuinen en opvangcentra krijgen krokodillen een uitgebalanceerd dieet dat hun natuurlijke voeding zo goed mogelijk nabootst. Het voedsel wordt vaak verrijkt met vitaminen en mineralen.
Hele prooidieren: Ratten, muizen, vetmeste kippen, kwartels en konijnen. Het is belangrijk dat ze het hele dier eten (inclusief botten en organen) voor de calcium- en vitaminetoevoer.
Vis: Forel, makreel, haring en andere vettere vissoorten.
Vleesstukken: Soms krijgen grotere krokodillen stukken rundvlees of paardenvlees, hoewel hele prooien altijd de voorkeur hebben.
Krokodillen hebben een extreem sterk maagzuur dat zelfs botten, hoeven en schilden kan verteren. Toch is hun spijsvertering gevoelig voor bepaalde soorten voedsel. (Let op: dit is ook erg slecht voor andere dieren zoals stinkdieren en huisdieren!)
Verwerkt menselijk voedsel: Voedsel met gekookte vetten, zout, suiker en kruiden (zoals hamburgers, chips of gekookt vlees) kunnen ze niet verteren en leidt tot ernstige orgaanschade.
Gekookte botten: Waar rauwe botten makkelijk worden verteerd, splinteren gekookte botten. Dit kan zorgen voor dodelijke perforaties in de maag of darmen.
Uitsluitend spiervlees (biefstuk/filet): Als een krokodil in gevangenschap alleen maar puur spiervlees krijgt zonder botten of organen, krijgt hij een ernstig calciumtekort (metabole botziekte), waardoor de botten zacht worden en misvormen.
Bedorven of chemisch behandeld vlees: Vlees dat antibiotica bevat of behandeld is met chemicaliën kan de darmflora van de krokodil volledig verwoesten.
Als je een krokodil in het water ziet liggen, lijkt het alsof hij ligt te luieren. Ze drijven vaak bewegingsloos aan het oppervlak, met alleen hun ogen en neusgaten boven water. Maar schijn bedriegt. De grote vraag is: kunnen deze reusachtige reptielen wel echt zwemmen? Het antwoord is een volmondig ja. Krokodillen kunnen niet alleen zwemmen, ze zijn er zelfs perfect op gebouwd. Het water is hun ware thuisbasis. Maar hoe krijgt zo’n zwaar, bepantserd lichaam dat eigenlijk voor elkaar?
Het belangrijkste geheime wapen van de krokodil is zijn staart. Je kunt de staart het beste zien als de motor van een speedboot.
De beweging: De staart is extreem gespierd en krachtig. In plaats van te trappelen met hun poten, zwemmen krokodillen door hun staart krachtig van links naar rechts te zwaaien. Hierdoor ontstaat een golvende beweging, precies zoals een vis dat doet.
De snelheid: Dankzij deze enorme spierkracht kan een krokodil in het water een topsnelheid van wel 30 km/u bereiken. Dat is sneller dan de meeste olympische zwemmers! Deze explosieve snelheid gebruiken ze vooral om een prooi te verrassen.
Hoewel krokodillen poten met klauwen hebben, gebruiken ze die tijdens het snelle zwemmen heel anders dan je zou denken. De poten hebben een dubbele functie:
Snelzwemmen (Stroomlijn): Wanneer een krokodil vaart maakt met zijn staart, vouwt hij zijn voor- en achterpoten strak tegen zijn lichaam of onder zijn buik. Hierdoor vermindert hij de weerstand van het water en wordt hij zo gestroomlijnd mogelijk.
Langzaam zwemmen (Sturen en remmen): Bij lage snelheden komen de poten juist goed van pas. Krokodillenpoten zijn vaak voorzien van zwemvliezen. Ze gebruiken ze om rustig te peddelen, scherpe bochten te maken, te remmen of stil te blijven liggen op één plek.
Lopen op de bodem: Daarnaast gebruiken ze hun poten simpelweg om over de bodem van de rivier of het meer te wandelen als het water ondiep is.
Het leven van een krokodil speelt zich grotendeels in het water af. Zwemmen is voor hen geen hobby, maar pure noodzaak om te overleven. Dit zijn de belangrijkste redenen waarom:
Voedsel zoeken: Krokodillen zijn toprovers. Ze zwemmen geruisloos door het water om prooien (zoals vissen, vogels of overstekende zoogdieren) te besluipen. Dankzij hun zwemtechniek kunnen ze on gezien heel dichtbij komen.
Vluchten voor gevaar: Hoewel volwassen krokodillen weinig vijanden hebben, zijn jonge krokodillen kwetsbaar. Als er gevaar dreigt op het land of in het water, kunnen ze dankzij hun zwemsnelheid snel wegvluchten naar een veilige plek.
Lichaamstemperatuur regelen: Krokodillen zijn koudbloedig. Als het op het land te heet wordt in de brandende zon, duiken ze het koele water in om af te koelen. Het water helpt hen om hun temperatuur perfect in balans te houden.
1 
Krokodil
2 
Crocodile
3 
Krokodil
4 
Crocodile
5 
Coccodrillo
6 
Cocodrillo
7 
Crocodilo
8 
ワニ ( wani )
9 
鳄鱼 ( èyú ) vereenvoudigd Chinees
鱷魚 ( èyú ) traditioneel Chinees
Dit naam beketent ”krokodilvis” In het Chinees
10 
악어 ( ak-eo )
11 
Krokodille
12 
Krokodil
13 
Krokodille
14 
Krokotiili ( kroh-koh-tie-lie )
15 
Krókódíll ( kroo-koo-dietl )
16 
Crogall
17 
крокодил ( krakadiel )
18 
крокодил ( krokodiel )
19 
मगरमच्छ ( magarmatsj )
20 
תנין ( tanien )
21 
Buaya
22 
تمساح ( timsah )
23 
Timsah
24 
κροκόδειλος ( krokódeilos )
25 
Krokodil
26 
krokodyl ( kroh-koh-dil )
27 
krokodýl ( kroh-koh-dieel )
28 
krokodill ( kro-ko-dill )
29 
krokodils
30 
krokodilas