Veel bekende dieren zijn echte ondergrondse bewoners. Mollen graven uitgebreide tunnelnetwerken waarin ze op zoek gaan naar insecten en regenwormen. Mieren leven in georganiseerde kolonies en bouwen complexe neststructuren met kamers en gangen. Regenwormen bewegen door de aarde en maken de grond luchtig terwijl ze zich voeden met organisch materiaal.

Er zijn ook dieren die zelf grote tunnelsystemen aanleggen. Konijnen maken holen waarin ze veilig zijn voor roofdieren en hun jongen kunnen grootbrengen. Dassen bouwen uitgebreide burchten die soms generaties lang worden gebruikt. Vossen graven hun holen vooral om hun jongen te beschermen en een veilige plek te hebben om te rusten.

En niet alleen bij ons! Over de hele wereld bestaan dieren die ondergronds leven. In Afrika leven stokstaartjes, die in grote groepen tunnels gebruiken om zich te verstoppen en om koel te blijven in de hete woestijn. In Australië graaft de wombat lange gangen waarin hij schuilt tegen vijanden en extreme temperaturen. En zo zijn er nog veel meer dieren die ieder op hun eigen manier gebruikmaken van het leven onder de grond.

Maar hoe overleven al deze dieren eigenlijk daar beneden? Ze zorgen ervoor dat er genoeg zuurstof in hun tunnels komt, bijvoorbeeld door ventilatiegangen of luchtige zandgrond. Sommige dieren vinden hun voedsel onder de grond, zoals wortels, insecten of ander klein leven. Andere dieren komen regelmatig boven om te eten en gaan daarna terug naar de veiligheid van hun tunnels.